Cumartesi , 24 Temmuz 2021

Yardımsever miyiz?

Evet nerede ise hepimiz yardımsever olduğumuzu düşünüyoruz. Mutlaka öyle olduğumuz zamanlarda var. Ama  görülüyor ki bazen sandığımız kişi olmayabiliyoruz. Yani galiba kendimizde olumlu, başkalarında ise olumsuz özelliklere odaklandığımız bir çağda yaşıyoruz.

Afet durumlarında aslında insana umut veren çabalar gördük. Bunun yanından eksiklerimizi de gördük aslında. İnce bir çizgideyiz yardım severlik hususunda.

Aslında üzerinde düşünülmesi gereken bir konu “Yardım severlik nedir?” Sokakta mendil satan bir çocuktan mendil almak, karşıya geçemeyen bir teyzeyi karşıya geçirmek. Yaşlı birinin poşetlerini tanımak. Otobüste insanalara yer vermek. İhtyacı olan birine maddi manevi destek olmak. Zor durumda olan insanlara, halka dua etmek İnternette dolaşan bir maili yaymak bir tweeti RT lemek .Belki bir çoğumuz bunu ve daha fazlasını yaptık, yapıyoruz. Bu mudur yardım severlik evet tabi ki bunlar da değerli ve önemli. Gözümüzün gördüğü vicdanımıza değen durumlarda elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz mutlaka.

Elimizden geleni yapmak çocuktan  bir mendil satın almak , peki bunu yaparken o çocuğun neden mendil satmak zorunda olduğunu düşünüyor muyuz? O çocuktan mendili aldıktan sonra görevimizi yerine getirmenin rahatlığı ile arkamızı dönüp gidiyoruz. O gün için bir mendillik rızkına vesile oluyoruz. Ama o çocuk mendil satmaya devam ediyor. Neden , belki okula gitmiyor belki kimsesi yok belki zorla çalıştırılıyor belki kaçırıldı. Hiçbirini bilmiyoruz, merak etmiyoruz, öğrenmiyoruz en acısı öğrenmek istemiyoruz. Yapabileceğimiz yardımları kendimiz sınırlıyor ve daha fazlası için uğraşmıyoruz. Zaten ne yapabiliriz ki? Diyelim daha fazlasını yapmaya çalıştık , sonunda belki arsızlık yaptığını belki durumları iyi ama duygu sömürüsü yaparak daha fazla para kazanmaya çalıştığını da öğrenince bak işte kimseye yardım etmeyeceksine hüküm veriyoruz. Hayattan beklentilerimize hiç bir sınır koymadığımız halde yapabileceğimiz yardımların sınırlarını belirliyoruz. Daha fazla ne yapabilirim sorusunu sormaz mı bizim yardımseverliğimiz.

Yardım etmek için karşımıza fırsatlar çıkmasını bekleriz. Ki çıkarda, maddi ihtiyacı olan birilerini duyarız cebimizde 1oo TL vars 10 TL daha cömertsek 20 – 30 TL verebiliriz. Ama cebimizde 100 TL olduğunda bundan başka bir ihtiyaç sahibi de nasiplenebilir mi diye düşünmeyiz. Aramayız sormayız.Önce yakınımızdaki sonra çevremizdeki sonra belki uzaklardaki insanlara acaba bir ihtiyacı var mı diye bakmayız. Gözümüzün gördüğü vicdanımızın değdiği yerdedir bizim için yardım severlik.

Eski eşyalarımızı vermek yerine en yenilerini paylaşabilir miyiz? Bazen çok büyük kahramanlıklara da gerek yok. Aslında bir tebessüm etmek de sadakadır. Neşeli olduğumuz zamanda dağıtırız tebessümleri en kızgın olduğumuz anda sadece Allah rızası için,karşımızdaki insana mutsuzluk vermemek için tebessüm edebilir miyiz?

Oturduğumuz yerden bir şeyler yapmak lazım diye düşünmek ile hiç düşünmeden  bir anda ayağa kalkmak arasındaki ince çizgiyi düşünmek lazım acaba yardım sever miyiz? diye sorarken. Gerçekten yardımsever olabilsek acaba bu kadar yardıma muhtaç insan olur muydu?

“Sizden her kim bir kötülük görürse onu eliyle değiştirsin. Eğer eliyle değiştirmeye gücü yelmezse diliyle, ona da gücü yetmeyen kalbiyle. Bu, imanın en zayıf olanıdır.” (Müslim, İman, 78) buyurmuştur.

“Onların mallarında dilencinin ve (iffetinden dolayı durumunu açıklamayan) yoksulun bir hakkı vardır.” (Zariyât, 51/19);

“Ey Rasûlüm, onlar neyi nafaka olarak vereceklerini sana soruyorlar. De ki: Maldan vereceğiniz şey, ana-babanın, akrabanın, yetimlerin, yoksulların, yolcunundur. Hayır olarak daha her ne yaparsanız Allah Teâlâ onu bilir ve mükâfatını verir.” (Bakara, 2/215).

Hakkında Pınar Boran

Sosyal Medya Danışmanı, USMED Yönetim Kurulu Üyesi

One comment

  1. Tebrik ediyorum, yazınızı çok beğendim.Çok güzel bir konuya değinmişsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir